Cadde ve sokaklar bom boş...

Bilemizdim şarkıların bu kadar güzel, kelimelerin kifayetsiz olduğunu, bu derde düşmeden önce” demişti Orhan Veli bir şiirinde..

Çernobil faciası yaşandığında her şeyi yedik içtik...

Sadece biz mi?..

Dönemin Sanayi ve Ticaret Bakanı Cahit Aral bile biz de içelim diye çay yudumlamıştı..

Acılarını sonra gördük..

Ve bu millet Cahit Aral’ı o içtiği çayla hatırladı hep..

Arkasında da rahmet okumadı elbette..

“Kuş gribi” dediler millet tavuğu kesti.

Devlet, şehir içinde kümes bırakmadı.

Ne oldu sonra?

Keneler peydah oldu.

Cadde ve sokaklar bom boş...

(Sayfa 1,’den devam)

Birileri yumurtasını sattı.

O bakanın oğlu nerede şimdi?

“Domuz gribi” dediler, yine aldırmadık.

Bu başka...

10 gündür herkes gibi ben de eve kapandım. Sadece bir kaç saatliğine işime gidip geliyorum.

Çok şeyin değerini bilemediğimi ben de anladım.

Bankta oturup etrafı seyretmek..

Meydanda gezerken çıtır bir simit alıp yemek...

Çok gitmesem de sinemada film seyretmek...

“Bağışıklığı güçlendiriyor” diye kelle paça çorbası içmek..

Selam vermekten imtina ettiğim birtakım insanlara “merhaba” diyebilmek..

Dostlarımı görememek... sohbet edememek.

Hakkı dayıdan çay içememek...

En güzel etmeği yapan fırından ekmek almak..

En güzel ekmeği aldığım fırınlarda, “Abi vaktinde geldin” denilerek sıcak somunu kucaklamak..

Allah hiç kimseyi, evi bile olsa dört duvar arasında koymasın!..

Şunu öğrendik sonunda...

Aynen Orhan Veli’nin dediği gibi...

“Bilemezdim, şarkıların bu kadar güzel, kelimelerin kifayetsiz olduğunu, bu derde düşmeden önce”

“ Belki de” demiyorum....

Bu kesinlikle “imtihan”

Sahip olduklarımızın değerini bilmek için...

Tabi önemli sayıdaki hemşehrimiz eve kapandı. Sokağa çıkmıyor.

Herkes için geçerli değil, ama, tanıdığım bazı dostlarım da sokağa çıkma yasağı yüzünden eve kapanıp, eşi ve çocuklarıyla da sohbet edip bir yerde hasret kaldıkları aile düzenini sağlamış oldular.

Başlıkta “Cadde ve sokaklar bom boş” diye yazmış, Orhan Veli’nin dizeleriyle devam etmiştik...

Gençlik yıllarımda Gönül Yazar’ın seslendirdiği “Sen Bensiz Ben Sensiz“ şarkının sözleriyle bu haftaki yazımızı sonlandıralım.

Sen Bensiz Ben Sensiz

Dışarda Bir Yaz Yağmuru

Yaş Sokaklar Sensiz Bensiz

Akşam Olmuş Ilık Rüzgar

Loş Işıklar Sensiz Bensiz

Bir Masalmış Geçen Yıllar

Kaç Yaprak Var Elimizde

Aşk Bir Rüyaymış Uyandık

Adı Kaldı Dilimde

Ses Vermiyor Çalgıları

Tavernalar Sensiz Bensiz

Masamızda Yabancı Var

Hatıralar Sensiz Bensiz

Bir Masalmış Geçen Yıllar

Kaç Yaprak Var Elimizde

Aşk Bir Rüyaymış Uyandık

Adı Kaldı Dilimizde

Bitsin Artık Bu Hikaye

Kader Çeksin Kapımızı

Kapanmışız Kalbimize

Sen Bensiz Ben Sensiz

Bir Masalmış Geçen Yıllar

Kaç Yaprak Var Elimizde

Aşk Bir Rüyaymış Uyandık

Adı Kaldı Dilimizde