ANNEM ve SİRET’E

Sizden sonra ben

değmeyen kişlerle

değen işe

değmeyen işler yaptım

anne.

Güvenerek,

gücenerek düştüm,

keşkeler ve pişmanlıklar,

düşmeyi engellemiyor,

yanan ciğer para etmiyor

anne.

Güven,

Siret’ten

bir duygum,

ben hayatta en çok

senden sonra

ona güven duydum

anne.

Siret bilebilirmiydi

yaşasa,

akıl verebilirmiydi,

kederlerimi de atıp,

yardım edebilirmiydi,

anne.

“Eski dostlar düşman olmaz,,

demiş atalar,

yalan anne.

Güvenme dostuna “dostunun dostu vardır,,

da demiş atalar,

doğru anne.

Düştüğünde görüyorsun

düşmanda oluyorlar,

aval aval da bakıyorlar,

gözlerinden belli

daha düşse... daha düşse diyorlar.

Şimdi biliyorum ki,

Siret dostumun

bahtı karaymış,

dost dediğin,

cebinde paraymış

anne.

Değmeyen kişilerle,

değmeyen işler yaptım,

benim babama söyleme

affet beni anne.

Op. Dr. Mehmet YEREBASMAZ