ÖLÜNCE

Ben ölünce gül’üm

sakin ol,

aksın yaşın,

bağırıp, çağırma

bağrına bağrına

vurma

Sırtüstü

hazırolda,

ellerim yanda,

çenem olurda,

ayaklarımı bağlama.

Sıcaksa hava,

morga koyda,

eve getirince,

çıplak bedenime,

makas, bıçak

yapma.

Ben ölünce gül’üm,

hakkını helal et,

hayata devam,

yaşamdan kopma,

sakın ha!

solma.

iyiyimdir ben,

hatim okut,

ilahiler

şarkı gibi,

dram bozuluyor,

okutma.

Hocalara söyle,

hem okuyup,

hem konuşulmaz,

kapatsınlar

ceplerini

unutma.

Yaşam bu,

cins çekiyor,

gittikçe ona

benziyorum.

Mezarımı babamdan

ayırma.

Kimseye aldırma,

beni son defa

kucakla,

toprakla, arama

tahta falan

koyma.

öyle şaşalı

kabir istemem.

Belli olsun,

temiz olsun,

yeter bana,

kızma.

Ben ölünce Gül’üm,

çocuklarımla

ara sıra

beni hatırla,

dostları hiç

bırakma.

Opr. Dr. Mehmet YEREBASMAZ