Kemençeyi Ağlatan Adam: Hayri Arslan’ın yarım asırlık Müziğe adanmış yolculuğu

Müziğe geç başlamasına rağmen kısa sürede büyük yol kateden Arslan, 75 yaşındaki bir ustadan bağlama öğrenerek serüvenine adım attı. Sadece bir yıl sonra lise gecesinde sahneye çıkıp bağlama çaldı. 1980–1990 yılları arasında İstanbul’da büyük kayıklarda balıkçılık yapan Arslan, bu zorlu mesleğin kendisine göre olmadığını fark edince yeniden müziğe yöneldi.

1990 yılında Perşembe Halk Eğitimi Merkezi’nin açtığı bağlama kursuyla yeniden sahnelere dönen Arslan, yeteneği ve disipliniyle dikkat çekti. 1998 yılında ise Ordu Belediyesi bünyesinde kabak kemane ve kemençe öğretmenliği yapmaya başladı. Kemençeyi ise en başından beri babasından öğrenmişti.

Babası ona sık sık, “Dersi sürekli çalışacaksın, yay elini serbest bırak, rahat ol,” diye öğüt verirdi.

Yıllar boyunca mahalli sanatçılık yapan Hayri Arslan, “Kemençe ile tek başıma düğün yaparım,” diyecek kadar ustalaştı. Sahnede vazgeçemediği kasketi, ona ayrı bir karizma kattı. Düğünlerde fotersiz sahneye çıkmadığı söylenen Arslan, çevresinde hâlâ “kemençeyi ağlatan adam” olarak anılıyor.